این که می گویم به قدر فهم   تست        مـ‍ْردم اندر حسرت فهم درست

بیش از این با خلق گفتن روی نیست       بهر را گنجایش اندر جوی نیست

بعد از این گر شرح گویم ابلهی است       زان که فهم این ورای اگهی است

گوش خر بفروش  و دیگر  گوش خر         کین  سخن  را در  نیابد  گوش خر

گر بدیدی  حس  حیوان  شاه  را            گاو  و  خر  دیدی  عیان  الله  را

گر به صورت ادمی انسان بدی               احمد و  بو  جهل   هم یکسان بدی

نقش بر  دیوار مثل ادم است                  بنگر از صورت چه چیز او را کم است

جان کم است ان صورت بیتاب را              رو  بجو   ان  گوهر     کمیاب   را