اقبال لاهوری :
اصل معنی را ندانم از کجاست/ صورتش پیدا و با ما آشناست/ راز معنی، مرشد رومی گشود/ فکر من بر آستانش درسجود
بودا :
اگر همراهیْ دوراندیش نیافتی تا با تو زندگی کند، خوشرفتار باشد و روشن، همچون شاهی که سرزمینی فتح شده را رها میکند، آنگاه تو نیز تنها برو؛ به کردار یکی پیل در جنگل.
بودا :
حکومت بر روحیه ناپایدار دشوار است؛ چه، آن به هر جا بخواهد میرود. تسلط بر روحیه، کار شایستهای است؛ آن را آرام و نیکبختی را تأمین میکند. ::
خلیل جبران :
نیمی از آنچه میگویم، بیمعناست آن را میگویم تا شاید به نیمه دیگر دستیابی.
بودا :
دوستان به روزگار نیاز، شادی آورند؛ خرسندی به این و آن شادیآور است. رها کردن همهی رنجها شادمانی است.
سهل شوشتری (تستری) :
بزرگترین مقامات آن است که خوی بد خویش به خوی نیک بدل کنند.
هراکلیت :
مرگ است آنچه که در بیداری میبینیم. اما آنچه را خوابیده میبینیم رؤیاست. ::
مولانا :
دانه باشی مرغکانت برچنند/ غنچه باشی کودکانت برکنند/ دانه پنهان کن، سرا پادام شو/ غنچه پنهان کن، گیاه بام شو
بودا :
مرد با این ستوران به کشوری نمیرسد که پای کسی بدان نرسیده:جایی که مردِ رام با خودِ رام به آنجا میرود.
فلسفه تنها برازنده یونانیان و ایرانیان است. «ابن خلدون»
برجسته ترین امتیاز معنوی مردم ایران گرایش آنان به تعقل فلسفی است. «محمد اقبال لاهوری»
ایرانیان نخستین "قوم تاریخی" هستند. آغاز تاریخ جهانی به معنای درست، از همان جاست. «هگل
